Inspiratie
“Vriendelijkheid is mijn religie”
Dalai Lama
Inspiraties zijn mijmeringen over het leven. Vroeger noemden we dit een blog. Geschreven omdat ik het de moeite waard vond om anderen te laten delen in mijn gedachtenstromen en ervaringen. Het is een moment van reflectie, even een stapje achteruit uit de maalstroom van alledag.
Een gezonde maatschappij?
Op welke manier kunnen boeddhistische inzichten bijdragen aan een gezonde en vriendelijke maatschappij?
Helende geneeskunst
Optimale gezondheid kun je bereiken door bewust te werken aan de balans tussen de lichamelijke, mentale, emotionele, sociale, spirituele en omgevingsaspecten van de menselijke ervaring. Dit leidt naar een dynamisch evenwicht in het volledig aanwezig zijn in je leven.
Psychologisch gesprek
De effectiviteit van verschillende psychologische behandelmethoden verschilt niet veel. Het vertrouwen van de therapeut in zijn of haar aanpak en de ‘klik’ met de cliënt lijken bepalend.
De ontspanningsreflex
Onderzoek heeft uitgewezen dat een regelmatige oefening van de ontspanningsreflex behulpzaam is bij ieder gezondheidsprobleem.
Heal the world
Zen gaat over het omarmen van de dubbelheid van het leven en de daarmee gepaard gaande genuanceerde blik. Ik luisterde aandachtig naar ‘Heal the world’ en de tranen liepen over mijn wangen.
Mediteren voor de wereld
Hisamatus’s gelofte aan de mensheid is een prachtige inspiratiebron voor een betere wereld. Iedere vrijdagochtend spreken wij deze gelofte hardop uit tijdens onze wekelijkse zengroep.
Zenmeesters: Hisamatsu (1889-1990)
Hisamatsu was een charismatische leken zenmeester. Na de tweede wereldoorlog ontwikkelde hij een vorm van maatschappelijk betrokken boeddhisme. Hij is een grote bron van inspiratie voor mij.
Diepgang in een plat land
Voor een gezonde balans in ons eigen leven, én in de wereld, dienen we zowel de dagelijkse, horizontale dimensie als de meer spirituele, verticale dimensie ter harte te nemen.
Behandelen of niet?
De medische wetenschap kan veel, maar zingeving aanreiken kan zij niet. Controlebehoefte en economische belangen spelen mee bij de beslissing om door te gaan met behandelen. Wellicht is hier een rol weggelegd voor gesprekken over zingeving?